Allerzielen
Soms loopt er door een drukke straat
ineens een oude kameraad
of reisgenoot.
Je weet zodra je hem begroet:
het kan niet dat ik hem ontmoet,
want hij is dood.
Eerst ben je nog een tijd verbaasd
omdat die levende toch haast
die dode was.
Heb je de zaak dan afgedaan,
dan komt er weer zo'n dode aan,
met flinke pas.
Thuis van het dodencarnaval
zie je de spiegel in de hal,
je schrik is groot:
die man daar in het spiegelglas,
met die bekende regenjas,
was die niet dood?
ineens een oude kameraad
of reisgenoot.
Je weet zodra je hem begroet:
het kan niet dat ik hem ontmoet,
want hij is dood.
Eerst ben je nog een tijd verbaasd
omdat die levende toch haast
die dode was.
Heb je de zaak dan afgedaan,
dan komt er weer zo'n dode aan,
met flinke pas.
Thuis van het dodencarnaval
zie je de spiegel in de hal,
je schrik is groot:
die man daar in het spiegelglas,
met die bekende regenjas,
was die niet dood?
Willem Wilmink
Mijn mening: Ieder jaar op 2 november worden de zielen van de doden herdacht. Het kerkhof wordt op deze dag massaal bezocht door familie en vrienden van de overledenen. Ik vind het jammer dat het enkel op deze dag gebeurt. Ik probeer om er één dag in de maand tijd voor te maken om de graven van kennissen of familie te bezoeken. Dit lukt me niet altijd. Maar als ik dan de volgende keer ga, probeer ik te praten met deze persoon. Voor sommige mensen klinkt dit misschien niet zo vanzelfsprekend, maar ik vind er een houvast aan. Zo weet ik zeker dat ik deze mensen nooit vergeet. De mensen die ik verloren ben, die hebben een belangrijke rol gespeeld in mijn leven. En die mensen zullen dat ook blijven doen. Zeker na wat het afgelopen jaar allemaal gebeurd is. Mijn vriend steunt mij hierin.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten