Mens en zingeving

Stef Bos Wat het ook is

Misschien is het zien
Wat je nooit hebt geloofd
Misschien is het leven
Op water en brood
Misschien is het iets
Dat onzichtbaar wil zijn
Het licht in de avond
Dat langzaam verdwijnt

Misschien is het grijs
Een stad in de mist
En zijn het de ogen
In een getekend gezicht
Misschien is het stil
Onbereikbaar en ver
Een wolk aan de hemel
Een vallende ster

Ze noemen het liefde
Ze noemen het God
Ze laten het vrij
Of ze sluiten het op
Ze noemen het hemel
Ze noemen het thuis
Wat het ook is
Wat het ook is...

Misschien is het samen
Of is het alleen
Alleen het licht in jouw ogen
En hoe jij beweegt
Misschien is het soms
De ogen gesloten
De handen gevouwen
De armen geopend

Ze noemen het liefde
Ze noemen het God
Ze laten het vrij
Of ze sluiten het op
Ze noemen het hemel
Ze noemen het thuis
Wat het ook is
Wat het ook is
Jij bent het voor mij

Ze noemen het alles
Ze noemen het leven
Ze noemen het liefde
Ze noemen het God
Ze noemen het samen
Ze noemen het hemel
Ze laten het vrij
Ze sluiten het op
Ze noemen het vrijheid
Ze noemen het weerloos
Ze noemen het passie
Ze noemen het pijn
Wat het ook is
Wat het ook is
Jij bent het voor mij
...

Laura Omloop en Stan van Samang

Zijn we alleen?

Is er leven op Saturnus?

Zijn er mensen op de maan?

Is er ergens hoog daarboven 

Iemand die mij kan mij verstaan?

En die een beetje om me geeft

die m'n glimlach mee beleefd

die m'n tranen deelt

Want ik staar uit het dakraam 

En voel me zo eenzaam

En klein in dat grote bed

Vannacht

Fluistert iemand m'n koosnaam

Op een ver hemellichaam

Iemand daarboven 

Die op me wacht

Zijn we dan echt alleen?

Zijn we alleen?

Moet ik kost wat kost normaal zijn

Een brave meid

Zoals dat heet

Want soms lijkt het of ik thuis hoor

Op een andere planeet

Waar iemand toch nog om me geeft

En m'n glimlach mee beleefd

Die m'n tranen deelt

Want ik staar uit het dakraam

En voel me zo eenzaam

En klein in dat grote 

Bed vannacht

Fluistert iemand m'n koosnaam

Op een ver hemellichaam

Iemand daarboven

Die op me wacht

Zijn we dan echt alleen?

Zijn we alleen?

Maar dan sta je aan m'n bed

En je veegt m'n tranen weg

En je luistert als ik zeg 

Ik wil mensen om me heen

Altijd sta je aan m'n bed

En je veegt m'n tranen weg

En je luistert als ik zachtjes zeg

Zijn we dan echt alleen?

Want ik staar uit het dakraam

En ik voel me zo eenzaam 

En klein in dat grote 

Bed vannacht

Fluistert iemand m'n koosnaam

Op een ver hemellichaam

Iemand daarboven 

Die op me wacht

Zijn we dan echt alleen?

Zijn we alleen?

One of us

Joan Osborne

If God had a name what would it be?

And would you call it to his face?

If you were faced with Him in all His glory

What would you ask if you had just one question?

And yeah, yeah, God is great
Yeah, yeah, God is good
And yeah, yeah, yeah-yeah-yeah

What if God was one of us?
Just a slob lik one of us
Just a stranger on a bus
Tryin' to make his way home?

If God had a face what would it look like?
And would you want to see if, seeing meant
That you would have to believe in things like heaven
And in Jesus and the saints, and all the prophets?


And yeah, yeah, God is great
Yeah, yeah, God is good
And yeah, yeah, yeah-yeah-yeah

What if God was one of us?
Just a slob like one of us
Just a stranger on the bus
Tryin' to make his way home

Just tryin' to make his way home
Like a holy rolling stone
Back up to heaven all alone
Just tryin' to make his way home
Nobody callin' on the phone
'Cept for the Pope maybe in Rome

Postmodernisme

Verschillen tussen vroeger en nu

Paul Verhaeghe: inleveren voor of tegen het neoliberalisme: deel 4

De bipolaire stoornis - aka manisch- depressieve psychose - is bij uitstek de aandoening van het neoliberalisme.We zijn ervan overtuigd dat de oorzaak buiten ons ligt, dat er ergens een magische pil is of een nieuwe Führer die ons zonder eigen inspanning zal verlossen van onze kwaal en van het kwade. Niet dus. en we beseffen nauwelijks dat we daarmee exact hetzelfde doen als wat we onze politici verwijten. We zijn ondertussen allemaal neoliberaal, de vijand zit in ons denken en in ons gedrag, en het is vooral daar dat er een grondige verandering moet gebeuren.

Mijn mening: Er zijn meer mensen nu dan vroeger met een bipolaire stoornis. Hoe dit komt is mij een raadsel.  Mijn levensmoto is: "Keep on smiling." . In het voorbije jaar is er rondom mij veel gebeurt. Mensen die mij goed kennen, weten wat allemaal. Hierdoor ben ik sterker geworden. Het heeft even geduurd voor ik het allemaal een plaats kon geven, maar dit is me gelukt. Dankzij mijn vriend, die altijd voor me klaarstaat en luistert naar mij. Helpt het niet voor die mensen met een bipolaire stoornis om eens goed te praten van voor ze er problemen krijgen met hun eigen gevoelens vraag ik mij af? Iedereen kan het eens moeilijk hebben, daarmee ben ik het eens. Maar er is altijd wel een luisterend oor in de buurt. Ook eens goed wenen, gewoon omdat je daar zin in hebt, kan deugd doen.

Paul Verhaeghe: inleveren voor of tegen het neoliberalisme deel 3

'Het neoliberalisme is ronduit gevaarlijk op psychologisch vlak. Het is gevaarlijk omdat dit systeem het slechtste in ons naar boven haalt en het beste onderdrukt. Dit gebeurde vooreerst op de werkvloer, maar ondertussen ook ten volle binnen ons onderwijs, waardoor het zelfs de nieuwe identiteit bepaalt. Pesten was vroeger een probleem op de scholen, nu is het volop aanwezig op de werkvloer, als een typisch symptoom van onmacht, waarbij de frustraties afgereageerd worden op de zwaksten. Onderhuids leeft er angst, van faalangst tot ruimere sociale angst voor die al te bedreigende ander. Volwassen mensen vertonen kinderlijke woedeaanvallen, zijn jaloers voor trivialiteiten, vertellen leugentjes om bestwil, deinzen vaak niet terug voor bedrog en koesteren leedvermaak en kleinzielige wraakgevoelens. Ik interpreteer dit als gevolgen van een systeem dat mensen niet toelaat autonoom te denken en werken. Als je iemand behandelt als een klein kind dan is de kans vrij groot dat hij zich zal gedragen als een klein kind.'

Mijn mening: Ik denk dat de mensen niet meer tevreden zijn met wat ze zelf allemaal hebben. We leven in een maatschappij waarin we ons spiegelen aan elkaar.
We kunnen veel hebben en we kunnen ook veel. Maar de ander kan het misschien net dat ietsje beter. Dat is hoe mensen volgens mij soms denken. Maar als je tevreden bent van wat je zelf hebt en wat je zelf kunt, dan heeft een ander zelfs geen reden om ook maar te denken dat je ergens beter in bent. Iedereen heeft zijn sterkere punten en zijn zwakkere punten, ja. We moeten dat aanvaarden. Als je dit niet doet, dan ben je een gemakkelijk mikpunt voor de mensen die vinden dat je een sterker punt hebt of jezelf. Mijn boodschap luidt als volgt: LAAT JE NIET KENNEN EN BLIJF VOORAL JEZELF !!!