Mens en zingeving

Stef Bos Wat het ook is

Misschien is het zien
Wat je nooit hebt geloofd
Misschien is het leven
Op water en brood
Misschien is het iets
Dat onzichtbaar wil zijn
Het licht in de avond
Dat langzaam verdwijnt

Misschien is het grijs
Een stad in de mist
En zijn het de ogen
In een getekend gezicht
Misschien is het stil
Onbereikbaar en ver
Een wolk aan de hemel
Een vallende ster

Ze noemen het liefde
Ze noemen het God
Ze laten het vrij
Of ze sluiten het op
Ze noemen het hemel
Ze noemen het thuis
Wat het ook is
Wat het ook is...

Misschien is het samen
Of is het alleen
Alleen het licht in jouw ogen
En hoe jij beweegt
Misschien is het soms
De ogen gesloten
De handen gevouwen
De armen geopend

Ze noemen het liefde
Ze noemen het God
Ze laten het vrij
Of ze sluiten het op
Ze noemen het hemel
Ze noemen het thuis
Wat het ook is
Wat het ook is
Jij bent het voor mij

Ze noemen het alles
Ze noemen het leven
Ze noemen het liefde
Ze noemen het God
Ze noemen het samen
Ze noemen het hemel
Ze laten het vrij
Ze sluiten het op
Ze noemen het vrijheid
Ze noemen het weerloos
Ze noemen het passie
Ze noemen het pijn
Wat het ook is
Wat het ook is
Jij bent het voor mij
...

Laura Omloop en Stan van Samang

Zijn we alleen?

Is er leven op Saturnus?

Zijn er mensen op de maan?

Is er ergens hoog daarboven 

Iemand die mij kan mij verstaan?

En die een beetje om me geeft

die m'n glimlach mee beleefd

die m'n tranen deelt

Want ik staar uit het dakraam 

En voel me zo eenzaam

En klein in dat grote bed

Vannacht

Fluistert iemand m'n koosnaam

Op een ver hemellichaam

Iemand daarboven 

Die op me wacht

Zijn we dan echt alleen?

Zijn we alleen?

Moet ik kost wat kost normaal zijn

Een brave meid

Zoals dat heet

Want soms lijkt het of ik thuis hoor

Op een andere planeet

Waar iemand toch nog om me geeft

En m'n glimlach mee beleefd

Die m'n tranen deelt

Want ik staar uit het dakraam

En voel me zo eenzaam

En klein in dat grote 

Bed vannacht

Fluistert iemand m'n koosnaam

Op een ver hemellichaam

Iemand daarboven

Die op me wacht

Zijn we dan echt alleen?

Zijn we alleen?

Maar dan sta je aan m'n bed

En je veegt m'n tranen weg

En je luistert als ik zeg 

Ik wil mensen om me heen

Altijd sta je aan m'n bed

En je veegt m'n tranen weg

En je luistert als ik zachtjes zeg

Zijn we dan echt alleen?

Want ik staar uit het dakraam

En ik voel me zo eenzaam 

En klein in dat grote 

Bed vannacht

Fluistert iemand m'n koosnaam

Op een ver hemellichaam

Iemand daarboven 

Die op me wacht

Zijn we dan echt alleen?

Zijn we alleen?

One of us

Joan Osborne

If God had a name what would it be?

And would you call it to his face?

If you were faced with Him in all His glory

What would you ask if you had just one question?

And yeah, yeah, God is great
Yeah, yeah, God is good
And yeah, yeah, yeah-yeah-yeah

What if God was one of us?
Just a slob lik one of us
Just a stranger on a bus
Tryin' to make his way home?

If God had a face what would it look like?
And would you want to see if, seeing meant
That you would have to believe in things like heaven
And in Jesus and the saints, and all the prophets?


And yeah, yeah, God is great
Yeah, yeah, God is good
And yeah, yeah, yeah-yeah-yeah

What if God was one of us?
Just a slob like one of us
Just a stranger on the bus
Tryin' to make his way home

Just tryin' to make his way home
Like a holy rolling stone
Back up to heaven all alone
Just tryin' to make his way home
Nobody callin' on the phone
'Cept for the Pope maybe in Rome

Postmodernisme

Verschillen tussen vroeger en nu

Paul Verhaeghe: inleveren voor of tegen het neoliberalisme: deel 4

De bipolaire stoornis - aka manisch- depressieve psychose - is bij uitstek de aandoening van het neoliberalisme.We zijn ervan overtuigd dat de oorzaak buiten ons ligt, dat er ergens een magische pil is of een nieuwe Führer die ons zonder eigen inspanning zal verlossen van onze kwaal en van het kwade. Niet dus. en we beseffen nauwelijks dat we daarmee exact hetzelfde doen als wat we onze politici verwijten. We zijn ondertussen allemaal neoliberaal, de vijand zit in ons denken en in ons gedrag, en het is vooral daar dat er een grondige verandering moet gebeuren.

Mijn mening: Er zijn meer mensen nu dan vroeger met een bipolaire stoornis. Hoe dit komt is mij een raadsel.  Mijn levensmoto is: "Keep on smiling." . In het voorbije jaar is er rondom mij veel gebeurt. Mensen die mij goed kennen, weten wat allemaal. Hierdoor ben ik sterker geworden. Het heeft even geduurd voor ik het allemaal een plaats kon geven, maar dit is me gelukt. Dankzij mijn vriend, die altijd voor me klaarstaat en luistert naar mij. Helpt het niet voor die mensen met een bipolaire stoornis om eens goed te praten van voor ze er problemen krijgen met hun eigen gevoelens vraag ik mij af? Iedereen kan het eens moeilijk hebben, daarmee ben ik het eens. Maar er is altijd wel een luisterend oor in de buurt. Ook eens goed wenen, gewoon omdat je daar zin in hebt, kan deugd doen.

Paul Verhaeghe: inleveren voor of tegen het neoliberalisme deel 3

'Het neoliberalisme is ronduit gevaarlijk op psychologisch vlak. Het is gevaarlijk omdat dit systeem het slechtste in ons naar boven haalt en het beste onderdrukt. Dit gebeurde vooreerst op de werkvloer, maar ondertussen ook ten volle binnen ons onderwijs, waardoor het zelfs de nieuwe identiteit bepaalt. Pesten was vroeger een probleem op de scholen, nu is het volop aanwezig op de werkvloer, als een typisch symptoom van onmacht, waarbij de frustraties afgereageerd worden op de zwaksten. Onderhuids leeft er angst, van faalangst tot ruimere sociale angst voor die al te bedreigende ander. Volwassen mensen vertonen kinderlijke woedeaanvallen, zijn jaloers voor trivialiteiten, vertellen leugentjes om bestwil, deinzen vaak niet terug voor bedrog en koesteren leedvermaak en kleinzielige wraakgevoelens. Ik interpreteer dit als gevolgen van een systeem dat mensen niet toelaat autonoom te denken en werken. Als je iemand behandelt als een klein kind dan is de kans vrij groot dat hij zich zal gedragen als een klein kind.'

Mijn mening: Ik denk dat de mensen niet meer tevreden zijn met wat ze zelf allemaal hebben. We leven in een maatschappij waarin we ons spiegelen aan elkaar.
We kunnen veel hebben en we kunnen ook veel. Maar de ander kan het misschien net dat ietsje beter. Dat is hoe mensen volgens mij soms denken. Maar als je tevreden bent van wat je zelf hebt en wat je zelf kunt, dan heeft een ander zelfs geen reden om ook maar te denken dat je ergens beter in bent. Iedereen heeft zijn sterkere punten en zijn zwakkere punten, ja. We moeten dat aanvaarden. Als je dit niet doet, dan ben je een gemakkelijk mikpunt voor de mensen die vinden dat je een sterker punt hebt of jezelf. Mijn boodschap luidt als volgt: LAAT JE NIET KENNEN EN BLIJF VOORAL JEZELF !!!

Paul Verhaeghe: inleveren voor of tegen het neoliberalisme deel 2

Het tweede punt van zijn probleemanalyse, het neoliberalisme als ramp op MAATSCHAPPELIJK VLAK.
Kort samengevat: de inkomensverschillen zijn in dertig jaar tijd spectaculair gestegen, zo spectaculair dat de de middenklasse aan het verdwijnen is. 'Sociologisch onderzoek toont aan dat er een perfecte correlatie bestaat tussen de omvang van de inkomensverschillen enerzijds en zo ongeveer alle belangrijke gezondheidsparameters anderzijds. Hoe groter de inkomensverschillen in een bepaalde regio, des te meer mentale stoornissen, tienerzwangerschappen, kindersterfte, agressie, criminaliteit, drugsgebruik; des te lager de gemiddelde levensverwachting, lichamelijke gezondheid, onderwijsresultaten, sociale mobiliteit en ruimer, de gevoelens van veiligheid en geluk.
Bovendien gelden deze resultaten voor alle lagen van de bevolking en blijven ze niet beperkt tot de laagste sociale klassen.'

Mijn mening: Het is inderdaad zo dat er in elke bevolkingsklasse kindersterfte, drugsgebruik, criminaliteit en noem maar op, is. En volgens mij is het ook zo dat meer mensen die in een lagere bevolkingsklasse horen, zo'n dingen meemaken. Ze hebben minder geld en moeten meer doen om eraan te geraken (bv. stelen). Ik scheer daarom nu niet alle mensen die in een lagere bevolkingsklasse leven over dezelfde kam. Er zijn evenveel mensen die in een hogere bevolkingsklasse leven die stelen of die drugs gebruiken. Dit doen ze volgens mij dan wel om een andere reden. Mensen die in een lagere bevolkingsklasse leven, die kan ik begrijpen dat ze eens weg willen van hun problemen (testen van drugs). Ik zeg hier niet dat ik toelaat dat mensen drugsverslaafd zijn, maar ik zeg ook niet dat ik mensen het kwalijk neem als ze het eens uittesten.

http://westrikeback.vooruit.be/?page_id=25 

Paul Verhaeghe: inleveren voor of tegen neoliberalisme deel 1

Op maandag 30 januari 2012 gaf Paul Verhaeghe een interview in de Vooruit in Gent.
In dit interview heeft Paul Verhaeghe het over de maatschappij. Volgens hem werd nog niet zo 'lang geleden de maatschappij bepaald door het samenspel tussen minstens vier dimensies: het politieke, het religieuze, het economische en het culturele - waarbij het politieke en het religieuze luik de doorslag gaven.' Volgens hem zijn al die dimensies verdwenen. Zo zegt hij dat politiekers nu voer zijn voor Geert Hoste en dat iedereen een kunstenaar is. Maar er blijft wel nog altijd één dominant discours over: het economische. Alles is volgens hem een product geworden. 'Bovendien gaat dit alles gepaard met een koppeling aan de zogenaamde meritocratie.' Dit wil zeggen dat iedereen verantwoordelijk wordt geacht voor zijn eigen succes en zijn eigen mislukkingen. Indien je slaagt, heb je dit aan jezelf te danken, wanneer je mislukt ook. En het belangrijkste criterium is hierbij winst, geld - HET MOET OPBRENGEN, dat is de boodschap. 'Het neoliberalisme heeft ondertussen onze identiteit ingekleurd, waardoor het nagenoeg onzichtbaar geworden is.'
Het neoliberalisme dient zich aan als een weergave van de mens 'zoals hij is'. De mens is egoïstisch en corrupt en altijd in concurrentie met de ander.Wie hier anders over denkt, is naïef en dom.

Mijn mening: Ik ga akkoord met wat Paul Verhaeghe zegt. Vroeger was er volgens mij veel respect voor politiekers, nu ook nog altijd, maar niet meer overal evenveel. Wanneer iemand nu zegt dat hij carrière wil maken in de politiek, wordt soms gewoon uitgelachen. En geeft men vaak als antwoord; "Daarmee kan je nooit je brood verdienen en wat is de politiek in België?" Dit is toch niet normaal? Mensen die in de politiek willen carrière maken, willen iets betekenen voor ons en voor ons land, stad, gemeente ... . Dit verdient toch respect? Ook al sta je hier niet volledig achter.
Paul Verhaeghe zegt ook dat iedereen een kunstenaar is. Hiermee ben ik ook akkoord. Als een kind muziek leert, wordt het van kindsbeen af al geleerd dat je dan een kunstenaar bent, hetzelfde gebeurd wanneer je goed bent in een verhaal schrijven en noem maar op.
Mijn vraag zou dan ook bij dit stuk artikel zijn: Moet alles opbrengen? Is het niet genoeg om iemand anders of jezelf gelukkig te zien? Mijn lijfspreuk is: Keep on smiling. Als ik ongelukkig ben en ik denk aan mijn lijfspreuk, voel ik mij al stukken beter. Ik kan het moeilijk hebben, maar ik ben bijna zeker dat er mensen zijn die het nog moeilijker hebben.
Hier heeft Paul Verhaeghe weer gelijk volgens mij. De mens is inderdaad egoïstisch. Dit is natuurlijk, hier heb ik dan ook minder problemen mee. Maar wie ook maar tegen dit wil ingaan is gewoon dom en naïef? Dit kan toch niet? Iedereen heeft zijn eigen idee. Wanneer een mens niet eerst aan zichzelf denkt is men al dom en naïef.

http://westrikeback.vooruit.be/wp-content/uploads/2012/01/LezingPaulVerhaeghe-Neoliberalisme1.pdf

De omgevingscirkels

Anouk Depuydt schrijft over vijf levensdomeinen.

Ze wil de mens opnieuw ver-bind-en met:

Bij ieder levensdomein is er een clipje te zien van een liedje dat ik vind dat bij het levensdomein past.

Als je op het levensdomein klikt, kom je uit op een krantenartikel dat ik vind dat bij het levensdomein past.

- zichzelf

Veldhuis en Kemper   Ik wou dat ik jou was

Ik ben altijd de schouder, de troost in zekere zin.
Ze noemen mij wel, meer dan eens, hun hartsvriendin.
Ik ben altijd maar het broertje, waarmee ze praten kan.
Een maatje, een klankbord, maar nooit de geile man.

Ik ben altijd de glijer, slik, dat ben ik.
Ik ben altijd maar de coole, ik doe alles voor m'n kick.
Ik ben altijd maar de macho, de latino, de De Niro.
Ik ben altijd maar de stoere, maar nooit een keer de no-no.

Ik wou dat ik jou was, gewoon een keertje jou was.
Dat ik ook eens met een vrouw was.
Niet het kussen, maar het matras was.

Ik wou juist dat ik jou was, gewoon een dag zozo was.
Dat ik ook beetje vrouw was (vrouw was).
En klein was (klein was).
Niet de pinpas maar het wijnglas.

Maar ik wou juist dat ik jou was, gewoon een dag niet mezelf was.
Dat ik alles was wat jij was en jij was dan wie ik was.
En wij dan nog steeds wij was.
En ik een dagje vrij was.
Ik niet eenzaam, maar een club was.
Ik niet de regen, maar de drup was.
En wij dan nog steeds wij was.

Ik niet de mits, maar de tenzij was.
Ik niet de kiezel, maar de kei was.
Ik niet de honing, maar de bij was.
Ik niet de modder, maar de klei was.
Ik niet het bed, maar juist de sprij was.
Ik niet de maan, maar juist het tij was.
Ik niet de kassa, maar de rij was.
Ik niet de ragout, maar de pastij was.
Ik niet zo gesloten, maar gastvrij was.
Ik niet het kind, maar de voogdij was.
Ik niet zo stoer, maar een zacht ei was.
Ik niet de plank, maar juist de strijk was.
Ik niet zo super, maar loodvrij was.
Ik niet de knuffel, maar het konijn was.
Ik niet de klus, maar de karwei was.
Ik niet alleen, maar allebei was.
Ik niet zo ver, maar juist dicht bij was.
En dat ik dan Jim uit idols was.
Dat ik dan die dikke uit de jury was.
En wij dan nog steeds wij was...

Gewoon een dag niet mezelf was.
Dat ik alles was wat jij was.
En jij was dan wie ik was.
En wij dan nog steeds wij was.
En jij dan nog steeds (jij dan nog steeds).
En wij dan nog steeds, wij was.

- de andere(n)

Stef Bos    Papa

Ik heb dezelfde ogen
En ik krijg jouw trekken om mijn mond
Vroeger was ik driftig
Vroeger was jij driftig
Maar we hebben onze rust gevonden
En we zitten naast elkaar
En we zeggen niet zoveel
Voor alles wat jij doet
Heb ik hetzelfde ritueel
Papa 
Ik lijk steeds meer op jou

Ik heb dezelfde handen
En ik krijg jouw rimpels in mijn huid
Jij hebt jouw idee
Ik heb mijn idee
En we zwerven in gedachten
Maar we komen altijd thuis
De waarheid die je zocht
En die je nooit hebt gevonden
Ik zoek haar ook
En tevergeefs
Zolang ik leef
Want papa, ik lijk steeds meer op jou

Vroeger kon je streng zijn
En ik heb je soms gehaat
Maar jouw woorden
Ze liggen op mijn lippen
En ik praat nu
Zoals je vroeger praatte
Ik heb een goddeloos geloof
En ik hou van elke vrouw
En misschien ben ik geworden 
Wat jij helemaal niet wou
Maar papa, ik lijk steeds meer op jou

Jij gelooft in God 
Dus jij gaat naar de hemel
En ik geloof in niks
Dus we komen elkaar na de dood
Na de dood nooit meer tegen
Maar papa
Ik hou steeds meer van jou

- voorwerpen, materialen

Madonna     Material Girl (vertaling)

Sommige jongens kussen me, sommige jongens knuffelen me
Ik vind ze wel leuk
Als ze me geen behoorlijk tegoed geven
Loop ik gewoon weg

Ze kunnen smeken en ze kunne bidden
Maar ze kunnen het licht niet zien, dat is maar goed
Want de jongen met het grote geld
Is altijd Meneer Perfect, want we

Leven in een materialistische wereld
En ik ben een materialistisch meisje
Je weet dat we in een materialistische wereld leven
En ik ben een materialistisch meisje

Sommige jongens romantiseren, sommige jongens dansen
Dat vind ik allemaal goed
Als ze mijn interesse niet kunnen winnen dan zal ik
Ze in hun waarden laten

Sommige jongens proberen en sommige liegen
Ik laat ze niet spelen
Alleen jongens die geld hebben
Kunnen mijn regenachtige dag goedmaken, want ze

Leven in een materialistische wereld
En ik ben een materialistisch meisje
Je weet dat we in een materialistische wereld leven
En ik ben een materialistisch meisje

Leven in een materialistische wereld (materialistische)
Leven in een materialistische wereld

Jongens mogen komen en jongens mogen gaan
En zo is het goed zie je
Ervaring heeft me rijk gemaakt
En nu zijn ze achter me, want iedereen

Leeft in een materialistische wereld
En ik ben een materialistisch meisje
Je weet dat we leven in een materialistische wereld
En ik ben een materialistisch meisje

Een materialistische, een materialistische
een materialistische, een materialistische wereld

Leven in een materialistische wereld (materialistische)
Leven in een materialistische wereld

- de groep, de samenleving, de cultu(u)r(en)

Marco Borsato     Als de wereld van ons is

De hele wereld is gek
We leven hier met miljarden
Geel, blank en zwart, moslims en joden
Ze slaan mekaar op de bek
Schieten landen aan flarden
En iedere dag vallen er doden
Hé joh we moesten ons schamen
De wereld is van ons samen

Ik leef m'n leven vandaag
En als het kan nog veel langer
Zonder geweld haat en ellende
Maar dat is nog maar de vraag
De hele wereld wordt banger
Wie maakt die troep
Die gigantische bende

Hé joh we moesten ons schamen
De wereld is van ons samen

Als de wereld van ons is
Dan zijn er geen grenzen
Daar droom ik van 
Een grensloos bestaan
Als de wereld van ons is
Dan draait het om mensen
Daar gaat het om
Daar moet het om gaan

- het levensgeheel, de natuur(lijke) kringloop

Elton John    The circle of life (vertaling)

Vanaf de dag dat we aankomen op de planeet
En glinsterend in de zon stappen
Is er niet meer te zien dan er ooit gezien kan worden,
Meer te doen dat ooit gedaan kan worden

Sommigen zeggen: "eet of word gegeten"
Sommigen zeggen: "leef en laat leven"
Maar iedereen is het met elkaar eens wanneer ze de massa volgen
Je zou nooit meer moeten nemen dan je geeft

In de cirkel van het leven
Het is het rad van fortuin
Het is de sprong naar vertrouwen
Het is de band van hoop
Totdat we onze plaats vinden
Op het afgewonden pad
In de cirkel, de cirkel van het leven

Sommigen van ons vallen neer aan de kant van de weg
En sommigen van ons schieten naar de sterren
En sommigen van ons zeilen door onze zorgen
En sommigen moeten leven met de littekens

Er is veel te veel om hier te nemen
Meer te vinden dan er ooit gevonden kan worden
Maar de zon, die hoog door de saffieren lucht rolt
Blijft groots en klein op de eindeloze ronde

In de cirkel van het leven
Het is het rad van fortuin
Het is de sprong naar vertrouwen
Het is de band van hoop
Totdat we onze plaats vinden
Op het afgewonden pad
In de cirkel, de cirkel van het leven